

گاهی از فرط شلوغی کارهامون، نمیدونیم کجاییم. آروم قدم زدن را فراموش کردیم، خیالمون تختِ تخت هست که داریم، زندگی میکنم
ولی نه!!! من که میگم خودمون را درگیر همه چیز کردیم، غیر از هیچ!!! بخدا نیازه که بعضی مواقع خودمون را توی وضعیت صفر قرار بدیم، بعضیا میگن نزدیک به عدم قطعیت ولی من میگم رهایی از بندهایی که خودمون به خودمون وصله زدیم، پس بذاریم روی صفر...
برچسب:
نویسنده: کیارش یزدانی